حالت استاندارد ترمودینامیکی ، پایدارترین شکل ماده خالص در فشار یک اتمسفر و دمایی مشخص ( معمولا دمای اتاق  25 ) تعریف می شود . با ذکر چند مثال این تعریف را بیشتر بررسی می کنیم .

حالت استاندارد برای گازهای نجیب ، حالت گازی مولکول تک اتمی آنها می باشد . مثل  Ar(g) , He(g)  .

حالت استاندارد برای مولکولهای گازی دو اتمی مثل هیدروژن ، اکسیژن و کلر ، همان مولکول دو اتمی آنها می باشد . مثل H2(g) . Cl2(g)

حالت استاندارد برای عنصرهایی که دارای چند آلوتروپ ( دگر شکل ) می باشند ، پایدارترین دگرشکل آنها خواهد بود . به عنوان مثال از بین دگر شکل های کربن در طبیعت ، گرافیت به عنوان حالت استاندارد کربن در نظر گرفته می شود چون پایداری آن از سایر دگر شکل های کربن بیشتر است . به همین ترتیب  بین اکسیژن O2(g)  و اوزون  O3(g) ، اکسیژن و  بین دگر شکل های فسفر ، فسفر سفید حالت استاندارد آن در نظر گرفته می شوند . همچنین از بین دگر شکل های گوگرد ، گوگرد هشت وجهی به عنوان حالت استاندارد در نظر گرفته می شود .

برای یک ماده در حالت محلول ، حالت استاندارد ترمودینامیکی غلظت یک مول بر لیتر (  mol/L 1 ) در شرایط استاندارد ترمودینامیکی ( فشار یک انمسفر و دمای   25 ) در نظر گرفته می شود .

برای مشخص کردن شرایط استاندارد علامت " o " را بالای نماد کمیتی قرار می دهند که در آن شرایط اندازه گیری می شود . برای مثال گرمای تشکیل استاندارد آب به حالت مایع به صورت  ∆Ho = - 286 KJ ، نشان داده می شود .